Utrechtsedwarsstraat 71-73

Utrechtsedwarsstraat 71-73, Everhardus Johannes Hendrikus Hemmers, 3 oktober 1859

E.J.H. Hemmers.
oud 2½ jaar
18 3/10 59

Datum van steenlegging

3 oktober 1859

Steenlegger(s)

Everhardus Johannes Hendrikus Hemmers

Achtergrond steenlegger(s)

Everhardus Johannes Hendrikus Hemmers werd om 6 uur in de namiddag van 30 of 31 maart 1857 te Amsterdam geboren. Vader Hemmers (geboren 7 februari 1830; hij droeg dezelfde voornamen als zijn zoon) heeft de volgende beroepen uitgeoefend: bediende, wijnkopersknecht en van 1843 tot 1893 meesterknecht bij Swaan & Peters, wijnhandelaren. Bij de geboorteaangifte van de kleine Everhardus waren de getuigen A.J. Korting, een kuiper van 27 jaar, en F.W. Schröder, een tapper van 33 jaar aanwezig. De moeder van Everhardus was Johanna Hock (geboren in 1830).
Het gezin heeft verschillende adressen bewoond, alle in de Weteringbuurt en in de Pijp.


Pand

De huisnummers 71 en 73 vormen één pand, dat in feite een hoekpand was: het pand links ervan heeft de ingang aan de Utrechtsestraat.
Eind 19de en begin 20ste eeuw was de Utrechtsedwarsstraat een straatje van kleine bedrijfjes en werkplaatsjes. In het Woningboek, dat de bewoning in de periode 1897 tot 1922 van dit straatgedeelte beschrijft, vinden we bijvoorbeeld op nummer 75 de drogisterij van Simon Drukker, op nummer 77 een pension, en p nummer 79 een kapper/snoepzaak/brandstoffenwinkel/uitdragerij, met in de kelder een bergplaats voor lompen. Aan de overzijde van de Utrechtsestraat, op nummer 69, waren respectievelijk een barbier, 'groenteaffaire' en een poelier gevestigd.
Op de foto, waarschijnlijk begin 20ste eeuw genomen, zie we op de pui van pand 71-73 het uithangbord van aardappelhandel A. Hoorn.

Relatie tussen steenlegger en pand

Deze is vooralsnog onbekend. In het pand heeft geen slijterij gezeten, voor zover bekend, die op een relatie tussen het beroep van steenleggers vader en het pand had kunnen wijzen. Misschien dat er een familierelatie bestaat tussen steenlegger Everhardus Hemmers en een Amsterdamse architect W. Hemmers, werkzaam rond 1876.

De gedenksteen, langwerpig en van grijze natuursteen, zit dicht onder het linker raamkozijn van de begane grond. Het pand is wel niet lang geleden gerestaureerd, maar niet gesloopt geweest en weer opgebouwd. Op een foto van het pandje uit 1990, dus vóór de restauratie, is de gedenksteen goed in de gevel te zien. Het is aannemelijk dat de steen altijd op deze plek heeft gezeten, al is zij (met het blote oog) niet te zien op de Beeldbankfoto van begin 20ste eeuw.